Nieprzebaczenie

 

Nieprzebaczenie, gorycz, brak miłości i brak szacunku w świetle Nowego Testamentu

Nowy Testament wielokrotnie podkreśla, że życie chrześcijanina powinno opierać się na miłości, przebaczeniu i wzajemnym szacunku. Nieprzebaczenie prowadzi do goryczy, a gorycz zatruwa serce człowieka, niszcząc jego relacje z Bogiem i z innymi ludźmi.

Jezus nauczał, że przebaczenie nie jest wyborem, lecz obowiązkiem każdego wierzącego. Gdy Piotr zapytał Go, ile razy ma przebaczać swojemu bratu, Jezus odpowiedział: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18,21–22). Następnie w przypowieści o nielitościwym dłużniku (Mt 18,23–35) pokazał, że człowiek, który sam otrzymał przebaczenie od Boga, powinien przebaczać innym.

Brak przebaczenia rodzi gorycz. Apostoł Paweł ostrzega wierzących: „Wszelka gorycz, zapalczywość, gniew, krzyk i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was wraz z wszelką złością. Bądźcie jedni dla drugich dobrzy i miłosierni, przebaczając sobie nawzajem, jak i Bóg w Chrystusie przebaczył wam” (Ef 4,31–32). Gorycz sprawia, że człowiek żyje przeszłymi ranami, pielęgnuje urazę i zamyka swoje serce na działanie Bożej łaski.

Nowy Testament uczy również, że brak miłości jest zaprzeczeniem chrześcijańskiego życia. Jezus powiedział: „Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie” (J 13,35). Apostoł Jan napisał natomiast: „Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością” (1 J 4,8). Brak miłości prowadzi do osądzania, obojętności i oddalenia od Boga.

Nieprzebaczenie i brak miłości często prowadzą także do braku szacunku wobec drugiego człowieka. Apostoł Paweł zachęca: „Miłością braterską jedni drugich miłujcie, wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku” (Rz 12,10). Szacunek wypływa z uznania, że każdy człowiek został stworzony przez Boga i jest wartościowy w Jego oczach. Pogarda, lekceważenie i wyniosłość są sprzeczne z postawą Chrystusa, który okazywał godność nawet tym, którzy byli odrzuceni przez innych.

Autor Listu do Hebrajczyków ostrzega: „Baczcie, żeby nikt nie pozbawił się łaski Bożej, żeby jakiś gorzki korzeń, rosnąc w górę, nie wyrządził szkody i aby przez niego wielu nie zostało skalanych” (Hbr 12,15). Gorycz nie pozostaje jedynie osobistym problemem – wpływa na rodzinę, wspólnotę i relacje z innymi, rozsiewając niezgodę i ból.

Nowy Testament wzywa wierzących do naśladowania Chrystusa, który przebaczył nawet swoim oprawcom, mówiąc: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34). Przebaczenie nie oznacza zapomnienia krzywdy ani uznania zła za dobre, lecz uwolnienie serca od nienawiści i powierzenie sprawiedliwości Bogu.

Chrześcijanin jest więc wezwany do odrzucenia nieprzebaczenia, goryczy, braku miłości i braku szacunku. Zamiast tego powinien pielęgnować miłosierdzie, pokorę, cierpliwość i przebaczenie, ponieważ takie postępowanie odzwierciedla charakter Jezusa Chrystusa i świadczy o działaniu Bożej łaski w życiu człowieka.

Bożych błogosławieństw 🙂 

Paweł Król