Gorycz w sercu

Gorycz nie pojawia się w sercu nagle. Najczęściej rodzi się z bólu, niesprawiedliwości, odrzucenia lub rozczarowania.

 

Jeśli człowiek nie przynosi tych zranień Bogu, mogą one zapuścić głębokie korzenie. Dlatego Pismo Święte ostrzega: „Baczcie, aby jakiś gorzki korzeń, wyrastając, nie sprawiał zamieszania i aby przez niego wielu nie doznało skażenia” (Hbr 12,15).

Gorycz nie pozostaje tylko osobistym problemem – wpływa na nasze słowa, decyzje i relacje z innymi.

Apostoł Paweł zachęca: „Niech wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew... będą usunięte spośród was” (Ef 4,31). Nie poprzestaje jednak na zakazie. Wskazuje drogę wyjścia: „Bądźcie jedni dla drugich dobrzy, miłosierni, przebaczając sobie nawzajem, jak i Bóg w Chrystusie przebaczył wam” (Ef 4,32). 

Przebaczenie nie oznacza, że zło było nieważne. Oznacza, że powierzamy sprawiedliwość Bogu i nie pozwalamy, aby zranienie kierowało naszym życiem.

Jezus pozostawił nam najwyższy przykład przebaczenia. Nawet na krzyżu modlił się za tych, którzy Go ukrzyżowali. Pokazał, że miłość jest silniejsza niż nienawiść, a przebaczenie ma większą moc niż gorycz. 

Idąc za Chrystusem, jesteśmy wezwani do podobnej postawy, choć często wymaga ona czasu, modlitwy i Bożej łaski.

Warto zadać sobie pytania: Czy noszę w sercu urazę do kogoś? Czy pielęgnuję wspomnienia, które budzą gniew i rozgoryczenie? Czy jestem gotów oddać swój ból Jezusowi i prosić Go o uzdrowienie serca?

Bóg nie chce, aby Jego dzieci żyły w niewoli goryczy. Pragnie napełnić nasze serca pokojem, radością i wolnością. Kiedy wybieramy przebaczenie i ufamy Jego sprawiedliwości, gorzki korzeń traci swoją moc, a w jego miejsce może wzrastać owoc Ducha: miłość, pokój, cierpliwość i dobroć.

Pan Jezus zna wszystkie nasze zranienia i ból, który nosimy w sercu. 

On może uwolnić nas od goryczy i pomóc przebaczyć tak, jak On przebaczył nam.

Pamiętaj, że przebaczenie daje wolność.

Błogosławię 

Paweł Król